به نام حق، به نام آنکه دوستی را آفرید ... عشق را ، رنگ را و چه کوچک شد آن زمان که میخواستم از او بگویم .

سلام به دوستای گلم...چطورید؟خوش میگذره؟به من که خیلی داره خوش میگذره...میترسم سردیم کنه  . روز پنج شنبه به دعوت عالیه با شیما رفتیم جشن انرژی هسته ای( نه این که ما پولداریم دعوت نامه واسمون میاد) چون عالیه میخواست شعرشو بخونه من و شیما هم به عنوان بادیگارد رفتیم.

اما از جشن براتون بگم : وقتی منو شیما رسیدیم عالیه جان به حول و قوه الهی شعرشون رو خونده بودنو من وشیماباید مینشستیم و سخنان امام جمعه رو گوش میکردیم( توی جوی که فقط  من و دختر خالم  چادر و شال بسیجی نداشتیم ...) هنوز داشتم به شیمامیگفتم: عجب جشنی هـــا!!یهو یه خانومه به من گفت:ساکت !! به سخنان آقا گوش بده یعنی اونجا بود که دیگه داشتم داغ میکردم، اعصابم کلی بهم ریخت آخه از خداتون هم باشه .یه دختر با شخصیت با کلاس اومده توی جمعتون... میدونین چیــــه؟؟؟ حسودی شون شده بود که امام جمعه نگام میکرد.(خب عزیزِ من!! به من حق بده جذابیته دیگه ).

در کل،جشن به این مسخرگی و بیقّی ندیده بودم، اونم جشن بزرگی مثلِ انرژی هسته ایکه باید خیلی بهتر از اینا برگزار میشد. آبروی بیرجند رو جلوی وزیرِبدبختِ کار و امور اجتماعی که اومده بود اینجا ، بردن.